Wielertalent Jasper Stuyven onderweg met de Vanomobil Mobi
In januari van dit jaar kroonde ons zustermagazine CyclelivePLUS Jasper Stuyven tot ‘Wielertalent van Vlaanderen’. Plaats van gebeuren was fietsbeurs Velofollies in Kortrijk. Als kers op de taart mocht Jasper zes maanden lang gebruik maken van een motorhome van Vanomobil uit Wevelgem. Een heel seizoen lang kon u het reilen en zeilen van Belgisch grootste wielertalent volgen in onze magazines en via onze website. Dit keer blikken we met Jasper terug op zijn ervaringen met de motorhome en op zijn eerste seizoen bij de beloften.
Meer dan een half jaar later kijken we nog steeds met de nodige fierheid terug op onze eerste verkiezing van het Wielertalent van Vlaanderen. In aanwezigheid van enkele prominente figuren uit de wielerwereld zoals Ludo Dierckxsens, Eddy Merckx en Johan Museeuw mocht Jasper zijn prijs in ontvangst nemen uit handen van bondsvoorzitter Tom Van Damme. Door zijn overwinning kreeg Jasper het privilege om zes maanden lang gratis gebruik te maken van een motorhome van Vanomobil uit Wevelgem: een full option Itineo JB 740. Eind februari ging Jasper de sleutels in ontvangst nemen in West-Vlaanderen. Zoals het een wielrenner past, trotseerde hij het slechte weer en maakte hij van de nood een deugd. Tussen Leuven en Wevelgem maalde hij op zijn fiets in het gezelschap van zijn vader Mathieu de nodige trainingskilometers af in barre weersomstandigheden.
Jasper, wat deed het met je om op het podium van Velofollies je prijs in ontvangst te nemen in aanwezigheid van de groten der aarde uit de wielersport?
De verkiezing op zich was al heel plezant omdat ze specifiek op de jeugd gericht is. Bij andere onderscheidingen zijn de prijzen voor de jeugd een randevenement in het kader van de prijsuitreiking voor profs. Het feit dat er zoveel groten uit de wielersport aanwezig waren, bezorgde de verkiezing nog net dat tikkeltje extra glans.
Naast de erkenning kreeg je ook een motorhome. Wat dacht je toen?
Eerst wist ik niet goed wat denken. Ik had er eigenlijk geen flauw benul van wat ik ermee zou kunnen doen en hoe het allemaal in elkaar zat. In het begin was dan ook alles nieuw voor mij, maar de motorhome heeft me goed geholpen. Hij is heel ruim en dat is gemakkelijk, want alles wat erin moest, ging erin en er was genoeg plaats voor mijn fietsen.
Op welke momenten heb je hem gebruikt?
Ik heb er zo vaak als ik kon gebruik van proberen te maken. Zelf ben ik er twee keer een week mee naar de Vogezen getrokken. Verder deed ik ook nog een paar verlengde weekends in de Ardennen. Daarnaast hebben mijn ouders hem mogen gebruiken en zijn ze er een paar keer met de motorhome op uitgetrokken. In het begin nam ik hem ook mee naar wedstrijden. Op sommige koersen was daar al meer plaats voor dan op andere.
Welke meerwaarde had de motorhome jou te bieden?
Om nu te verklaren dat ik er beter door ga rijden, is wat veel gezegd, maar het is wel een goede ruggensteun. Het is een enorme luxe om bij koud weer of tijdens regenbuien me rustig en comfortabel terug te kunnen trekken in de motorhome. Bovendien is het leuk om tijdens een stage niet op hotel te moeten gaan, maar dat gewoon met de motorhome te kunnen doen. Op die manier heb ik nog wat extra rust. Gelukkige proefde ik geen jaloezie van collega’s. De meeste renners weten dat ik de verkiezing heb gewonnen dus ze vonden het nog wel plezant.
Midden juli moest je de sleutels helaas terug inleveren. Mis je hem al?
Voorlopig nog niet omdat we met de ploeg enkele rittenwedstrijden afhaspelden en we dan op hotel gaan. Bovendien had ik in augustus herexamens waardoor de fiets een tijdje op het achterplan verzeilde. Maar wat niet is kan nog komen. Als ik in de komende periode nog eens wil gaan trainen of op stage ga, kan het goed zijn dat ik de motorhome wil instappen terwijl hij er eigenlijk niet meer is (lacht).
Seizoen
We komen nog even kort terug op je prestaties dit seizoen. In een interview voorafgaand aan Parijs-Roubaix liet je doorschemeren dat je al tevreden zou zijn met een plaats bij de eerste twintig. Uiteindelijk werd je tweede achter de Nederlander Sinkeldam.
Met die prestatie was ik achteraf zeer tevreden. Alles zat mee die dag, want ik kende geen enkele keer pech. Voor mezelf had ik wel wat meer in gedachte dan een twintigste plaats, maar ik probeerde op die manier de druk een beetje af te houden omdat dit nog altijd maar mijn eerste jaar bij de beloften is. Door mijn studies kinesitherapie heb ik dit seizoen niet vaak kunnen koersen en was ik niet altijd op niveau, maar van Parijs-Roubaix wou ik echt iets maken. De overwinning zat er helaas niet in, want Ramon Sinkeldam was die dag te sterk. Hij is al vierdejaarsbelofte, rijdt voor het continentale team van Rabobank en neemt regelmatig deel aan profkoersen. Die dag moest ik logischerwijs mijn meerdere in hem erkennen.
Een week eerder deed je al van je spreken door derde te worden in de Heistste Pijl. Enkel Bjorn Leukemans en Rob Goris moest je voor je dulden in deze profkoers.
In de weken daarvoor voelde ik al dat ik goed was. De dag zelf wist ik niet goed wat te verwachten, want ik had net een zware trainingsweek met het oog op Parijs-Roubaix achter de rug. Ik verbaasde mezelf een beetje dat ik zo vlot mee kon en vrij gemakkelijk alle demarrages kon beantwoorden.
Met die prestaties moet er wel interesse van profploegen zijn.
Die interesse is er wel, maar de meeste ploegen weten dat ik mijn studies voorlopig laat primeren. Ze zeggen wel dat, als ik zo doordoe, ze me blijven volgen, maar omdat ik ook met mijn studies bezig ben, zijn die voorstellen nooit concreet geweest. Volgend jaar rij ik dus zeker nog bij de beloften.
Een minpuntje dit seizoen was je opgave op het Europees kampioenschap in Offida. Het was de eerste opgave uit je carrière.
Klopt, een samenloop van omstandigheden werkte die opgave in de hand. Ten eerste vond de wedstrijd plaats op 17 juli terwijl ik tot 25 juni examens had. Mijn voorbereidingsperiode was dus niet ideaal en vrij kort. Ten tweede kon ik in aanloop naar het EK enkel vlakke voorbereidingswedstrijden rijden, terwijl de omloop in Offida een klimparcours is. Ik beschikte dus niet over het vereiste klimritme. Bovendien was het er 35 tot 40 graden terwijl we met de Belgische ploeg pas vrijdag ter plaatse kwamen. Ik kreeg onvoldoende tijd om te acclimatiseren en ik heb sowieso al vrij veel last van de warmte.
Gelukkig is er genoeg positiefs om te onthouden van je eerste seizoen bij de beloften.
